Ciekawostki

Aureus czyli złota rzymska moneta – nummus aureus (po polsku dosłownie moneta złota, złoty pieniądz) została po raz pierwszy wybita za panowania dyktatora Sulli w czasie gdy sprawował on urząd konsula. Jako następni, okazyjnie wybijali aureusy Juliusz Cezar i jego przyjaciel, a później przeciwnik w walce o władzę – Pompejusz. Były to emisje wojenne tzw. nummi castrenses (pieniądz obozowy).

Cezar jako pierwszy umieścił na monecie podobiznę żyjącego człowieka – przedstawiała jego samego.

Oktawian August, pierwszy cesarz rzymski wprowadził aureusy na stałe do obiegu, ustalając ich wartość na 25 denarów.

Kolekcjonowanie pięknych i wartościowych monet, numizmatyka (od greckiego Nòmisma – moneta), również ma rzymskie konotacje – słowo moneta pochodzi bowiem od rzymskiej bogini Junony Monety (od łacińskiego monere doradzać), patronki pieniędzy i ich wytwarzania – właśnie w jej świątyni w Rzymie znajdowała się mennica.

Mennica w Rzymie należała do Senatu i bito tam monety srebrne i miedziane. Mennica cesarska bijąca aureusy znajdowała się nie w Rzymie, a Lugdunum w Galii – dzisiejsze Lyon.

Aureusy były monetami o najwyższej jakości, niezwykle pożądanymi i to nie tylko w granicach Imperium. Rzymianie bowiem niezwykle cenili sobie inny rzadki skarb – bursztyn, zwany złotem północy. Dlatego też od I wieku p.n.e. do IV n.e. funkcjonował, także na terenach Polski, szlak bursztynowy, którym ten cenny materiał trafiał z Pomorza do Rzymu. Kupcy rzymscy zaś płacili za niego między innymi pożądanymi również przez słowiańską ludność aureusami. Monety te były potem często przerabiane na luksusowe ozdoby lub zakopywane jako cenny skarb, mający zapewnić posiadaczowi powodzenie i szczęście – co wyjasnia ich liczne znaleziska na ziemiach polskich. Auerusy były bite do początku IV wieku, czyli przez prawie cały czas istnienia Cesarstwa, które gwarantowało bezbłędną jakość ich wykonania oraz wysoką i stałą próbę cennego kruszcu. Ich wartość wynikała również z symbolizowanych przez nie rzymskich idei.

Kolekcjonerstwo prywatne, uprawiane głównie przez możnych i monarchów, stało się zaczątkiem wielkich i niezwykle cennych zbiorów numizmatycznych. W czasach renesansu antyczne numizmaty miały ogromną wartość; za pierwszego wielkiego kolekcjonera uważa się Francesca Petrarkę, prekursora włoskiego okresu odrodzenia. Szukano wtedy na monetach podobizn sławnych mężów – stawianych również dzisiaj za wzór człowieka i humanisty. Od tamtego czasu każdy światły mąż stawia sobie za obowiązek stworzyć własną kolekcję monet.

Istnieje imię Aureusz, tłumaczone jest jako złoty, w przenośni uroczy, wspaniały, najmilszy czy wręcz złociutki. Jego żeński odpowiednik to Aurea. Patronem tego imienia jest św. Aureus, biskup Moguncji. Każdy Aureusz obchodzi imieniny 16 czerwca, zaś Aurea 19 lipca i 4 października.

Znane każdemu numizmatykowi (i nie tylko) słowo karat, wywodzi się od nasion szarańczynu strąkowego, zwanego drzewem karobowym (czy po prostu karobem) albo chlebem świętojańskim. Nasiona tego drzewa, ze względu na stałą masę ok. 200 mg, służyły na Bliskim Wschodzie za precyzyjny środek pomiaru wagi metali i kamieni szlachetnych. Nazwa karat pochodzi od greckiego keration oznaczającego właśnie karob.

Newsletter

Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.

Koszyk

produktów: 0

wartość: 0,00 zł

przejdź do koszyka »

Sklep jest w trybie podglądu
{nocache:8a652651c16e577a56dd6f553f73ab23#0}
Sklep internetowy od home.pl